Elleboogdysplasie

Elleboogdysplasie (ED) is een ontwikkelingsstoornis van met name het kraakbeen in gewrichten die onder invloed van erfelijke en andere factoren ontstaat. Een hond kan hier reeds op jonge leeftijd kreupel van gaan lopen, maar het kan zich ook op latere leeftijd nog openbaren. Bij ED worden diverse vormen onderscheiden:
1. OCD (Osteochondritis dissecans, loslaten van een stukje kraakbeen van de bovenarm)
2. LPC (Los processus coronoïdeus, loslaten van een stukje bot van de ellepijp)
3. LPA (Los proc.anconeus , loslaten van een stuk bot op een andere plaats van de ellepijp)
4. Incongruentie (een niet goed “passend” gewricht door een te lange of te korte ellepijp ten opzichte van het spaakbeen).

Ieder van de genoemde afwijkingen leidt na enkele maanden tot “artrose”. Onder artrose wordt verstaan veranderingen van een gewricht (botreactie’s) die in de loop van het ziekteproces kunnen ontstaan, die blijvend zijn en vooral gekenmerkt worden door startpijn (kreupele stappen net na het opstaan), “er doorheen lopen” (dus beter lopen na enige tijd) en een terugval na veel inspanning.

Door röntgenfoto’s te maken op een leeftijd vanaf 12 maanden kan worden gezien of een hond aanleg heeft voor deze stoornis dan wel al een afwijking heeft. De beoordeling van de foto’s wordt gedaan door een onafhankelijk panel van de Raad van Beheer op Kynologisch gebied. Een hond krijgt na beoordeling een ED-uitslag. Alleen bij een uitslag vrij op alle fronten is het toegestaan volgens de rasvereniging om te fokken met dit dier.